Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009

To ξύλο δεν βγαίνει πάντα απο το Παράδεισο


Ερευνα δείχνει ότι η σωματική τιμωρία στα παιδιά προσχολικής ηλικίας μπορεί να μειώσει τη νοημοσύνη ή αλλιώς IQ των παιδιών. Η καθηγήτρια κοινωνιολογίας και συνδιευθύντρρια στο κέντρο Οικογενιακής Ερευνας στο Πανεπίστήμιο του Hampshire υποστηρίζει ότι σε 17000 φοιτητές απο 32 χώρες που πήραν μέρος στην έρευνα φάνηκε ότι για όσους απο αυτούς οι γονείς τους χρησιμοποιήσαν καποια μορφή σωματικής τιμωρίας για να τους συνετίσουν είχαν μικρότερο δείκτη νοημοσύνης απο τους συμφοιτητές τους. Επίσης εγινε έρευνα σε 806 παιδιά ηλικίας απο 2 έως 4 ετών και 704 παιδιά απο 5 έως 9 ετών. Οταν ξαναεξετάστηκαν 4 χρόνια αργότερα τα νεότερα παιδιά στα οποία δεν είχε επιβληθεί καποια μορφή σωματικής τιμωρίας ειχαν 5 ολόκληρες μοναδες μεγαλύτερο IQ από εκείνα στα οποία οι γονείς δεν ήταν και τόσο ελαστικοί. Το αντιστοιχο ίσχυε για τα παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας αλλά για μικρότερο βαθμό IQ (2.8 μονάδες). Η τιμωρία για να συμβαίνει πρ’επει να έχει κάποιο λόγο και όχι απλά να είναι το χάσιμο του ελέγχου κάποιου ενήλικα. Οι ειδικοί πάλι υποστηρίζουν ότι όταν το παιδί συχνά περνά πο αρνητικές στρεσσογόνες καταστάσεις μπορεί να επηρεάσουν την αρχιτεκτονική του εγκεφάλου του και να καταστρέψουν συγκεκριμένες νευρολογικές διαδικασίες επιδρώντας στη ψυχολογική κατάσταση του παιδιού.
Πηγές :
Stephen Ajl, M.D., child abuse pediatrician, and director, pediatric ambulatory care, Brooklyn Hospital Center, and medical director, Jane Barker Brooklyn Children's Advocacy Center, New York City; Rahil Briggs, Psy.D., child psychologist, Children's Hospital at Montefiore, New York City; Sept. 25, 2009, presentation, International Conference on Violence, Abuse and Trauma, San Diego
http://yourtotalhealth.ivillage.com/spanking-may-lower-kids-iqs.html?nlcid=hr|10-09-2009|

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2009

Γιατί η κατάθλιψη επηρεάζει και τη καρδιά;


Η κατάθλιψη προκαλεί βλάβη τόσο στη ψυχή όσο και στο σώμα. Μελέτες έχουν δείξει ότι οι καταθλιπτικοί ασθενείς αντιμετωπίζουν ένα υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης καρδιακών προβλημάτων όπως και διαβήτη. Σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη η κατάθλιψη πυροδοτεί χημικές αλλαγές οι οποίες προάγουν το σχηματισμό σωματικού λίπους. Και όχι οποιοδήποτε λίπους αλλά εκείνου που συγκεντρώνεται γύρω από τα όργανα. Αυτό το είδος λίπους είναι μεταβολικά ενεργό και είναι περισσότερο πιθανό να προκαλέσει καρδιακή προσβολή ή διαβήτη από το λίπος που συσσωρεύεται κάτω από το δέρμα. Η εξήγηση είναι απλή καθώς η κατάθλιψη προκαλεί υψηλά επίπεδα κορτιζόνης μιας ορμόνης του στρες που παράγει τη δημιουργία λίπους γύρω από τα όργανα. Δημοσιεύτηκε στο :May 2009 issue of Psychosomatic Medicine

Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2009

Bιντεο παιχνίδια ή αγχολυτικά?


Μελέτη δείχνει ότι τα βιντεοπαιχνίδια διώχνουν το άγχος και μειώνουν τη κατάθλιψη. Η πρόκληση που παρέχει το παιχνίδι κρατά απασχολημένους τους θεατές χωρίς να βαριούνται. Αυτή η κατάσταση δείχνει να έχει θετικά αποτελέσματα στη μείωση του άγχους και ψυχικών νοσημάτων. Συγκεκριμένα έγινε καταμέτρηση καρδιακών παλμών και αναπνοών μέσα απο ειδικό μηχάνημα που κατέγραφε τα ζωτικά σημεία των ατόμων που πήραν μέρος στη μέλετη.Φυσικά υπάρχει διαφωνία σχετικά με το πόσο μπορεί ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι να ελέγχει τη ψυχική σφαίρα κάποιου χωρίς ο ίδιος να απομυζάται από το ίδιο το παιχνίδι. Το παραπάνω είναι περίληψη άρθρου που δημοσιεύτηκε στην Washington post από τον Shankar Vedantam ,Διαθέσιμο από:
http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2009/08/17/AR2009081702114.html

Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2009

Το πλαστικό μπουκάλι

Ίσως είναι καιρός να απαγορευτεί το πλαστικό πολυμερές BPA από οτιδήποτε αγγίζουμε τα δικά μας χείλη και αυτά των παιδιών μας. Εχει αποδειχτεί από έρευνες ότι το πολυμερές bisphenol Α (BPA) το οποίο είναι μια χημική ένωση που χρησιμοποιείται για να σκληραίνει το πλαστικό στα βρεφικά μπουκάλια και είδη αποθήκευσης τροφίμων θέτει σε κίνδυνο μεγάλους και μικρά παιδιά. Το πανεπιστήμιο του Harvard απέδειξε τη γρήγορη απορρόφηση της ουσίας αυτής από τον οργανισμό. Ο κίνδυνος της συχνής χρήσης πλαστικών μπουκαλιών και άλλων σκευών συνδέεται με τη πρόωρη εφηβεία, προ καρκινικές αλλαγές στο μαστικό αδένα και μειωμένο αριθμό σπερματοζωαρίων στους άνδρες. Στους ενήλικες συνδέεται με την εμφάνιση καρδιαγγειακών ασθενειών, διαβήτη, και ηπατική ανεπάρκεια. Πολλές χώρες όπως ο Καναδάς και μερικές πολιτείες των ΗΠΑ έχουν απαγορέψει την κυκλοφορία αντίστοιχων βρεφικών μπουκαλιών

Πηγή: http://healthbeat.yourtotalhealth.com

Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2009

Προ εγχείρησης

Σας έχει τύχει να υποβληθείτε σε χειρουργική επέμβαση και να μην σας εχουν ενημερώσει πλήρως τόσο για την ίδια την επέμβαση όσο και για το τι ακολουθεί μετά από αυτήν;

Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2009

Μέρος 1ο - Προεγχειρητική Ενημέρωση

Η εγχείρηση, σαν διαδικασία, είναι μια εμπειρία που προκαλεί άγχος και η οποία για πολλούς ασθενείς δεν είναι εύκολα αντιμετωπίσιμη. Συνοδεύεται κυρίως από αισθήματα αγωνίας, κατάθλιψης και αβεβαιότητας. Τα αρνητικά αυτά συναισθήματα μπορεί να προέρχονται από την ιδρυματοποιήση των ασθενών και τη παραμονή τους στο νοσοκομείο: o αποχωρισμός από τους φίλους και την οικογένεια, η εξάρτηση από ξένα άτομα και η συμμόρφωση σε ξένους κανόνες προβληματίζουν και φοβίζουν τον ασθενή. Τα αρνητικά αυτά συναισθήματα μπορεί ακόμα και να συνδέονται με την εγχείρηση ή την αναισθησία. Oι ασθενείς πολλές φορές έχουν την εντύπωση ότι η θεραπεία είναι δυσάρεστη και πολλές φορές απειλητική για τη ζωή. Ο φόβος που συνδέεται με την αναισθησία προσδιορίζεται ως ο φόβος για την απώλεια των αισθήσεων προ της εγχείρησης, η μη πλήρης ανάληψη των αισθήσεων μετά την εγχείρηση, ο φόβος της φλεβοκέντησης, οι μάσκες που καλύπτουν το πρόσωπο, και ο φόβος της μη επαρκούς νάρκωσης όπως και των παρενεργειών αυτής που είναι η ναυτία και ο εμετός. Η ανεπαρκή ενημέρωση οδηγεί τους ασθενείς σε περισσότερο άγχος καθώς δεν λαμβάνουν όσες πληροφορίες θα ήθελαν από το χειρουργό ή το αναισθησιολόγο. Πολλές φορές οι ασθενείς που έχουν άγχος και θα χειρουργηθούν, διατρέχουν περισσότερο κίνδυνο να λάβουν μεγαλύτερες ποσότητες ενδοφλέβιων αναισθητικών φαρμάκων επειδή αργούν -λόγω του άγχους τους- να εισέλθουν στο στάδιο της αναισθησίας.
Στεργιοπούλου Αντωνία

Σάββατο, 30 Μαΐου 2009

Οι χρήσεις της ασπιρίνης

H ασπιρίνη φαίνεται ότι προφυλάσσει από ποίκιλλα νοσήματα που έχουν σχέση με τη καρδιά και τον εγκέφαλο. Έχετε αναρωτηθεί αν μια ασπιρίνη την ημέρα μπορεί να προφυλάξει από καρδιακές προσβολές και εγκεφαλικά επεισόδια? Η απάντηση είναι καταφατική και φαίνεται να έχει διαφορετικά αποτελέσματα σε γυναίκες από ότι σε άντρες. Στους άντρες φαίνεται ότι μειώνει το κίνδυνο πρώτου αλλά και δεύτερου καρδιακού επεισοδίου ενώ τη προφύλαξη από εγκεφαλικό επεισόδιο δεν είναι και τόσο βέβαια. Αν η ασπιρίνη μασηθεί μέσα σε 30 λεπτά από τη εμφάνιση του πρώτου καρδιακού επεισοδίου μπορεί να μειώσει τη ζημιά που έχει υποστεί ο καρδιακός μυς. Στις γυναίκες όμως η καθημερινή δόση ασπιρίνης δεν δείχνει να προφυλάσσει από καρδιακό νόσημα παρα μόνο αν η λήψη της ξεκινήσει μετά την ηλικία των 65ετών Ταυτόχρονα άλλη έρευνα έδειξε ότι η καθημερινή λήψη ασπιρίνης μπορεί να μειώσει το κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου στις γυναίκες με εξαίρεση το καρκίνο του πνεύμονα. Μια άλλη έρευνα δείχνει ότι η ασπιρίνη προφυλάσσει από εγκεφαλικό επεισόδιο στις γυναίκες και από καρδιακό επεισόδιο στους άνδρες. Οποιαδήποτε όμως λήψη ασπιρίνης θα πρέπει να χορηγείται κάτω από τη συμβουλή του γιατρού και ποτέ να μην γίνεται χωρίς τη συναίνεση του

Kerry Prewitt, M.D., FACC
David Slotnick, M.D.
Michael Sacher, D.O., FACC, FACP

Τετάρτη, 13 Μαΐου 2009

Ο Πόνος

Ο ΠΟΝΟΣ
Ο πόνος είναι ένα υποκειμενικό συναίσθημα κατά το οποίο το άτομο εκδηλώνει δυσφορία προφορική, μη προφορική ή και τα δύο μαζί.
Η αντίδραση του ατόμου στο πόνο επηρεάζεται από ποικίλους παράγοντες

 Εμπειρίες ζωής
 Άγχος
 Προηγούμενη εμπειρία στο πόνο
 Ηλικία
 Επίπεδο μόρφωσης
 Οικογένεια
 Κοινωνικό-πολιτισμικοί παράγοντες
 Περιβάλλον

ΤΥΠΟΙ ΠΟΝΟΥ

 ΟΞΥΣ
Αιφνίδια μορφή πόνου, με διάρκεια < 3μηνών. Ο ασθενής εμφανίζει ταχυκαρδία, αύξηση ΑΠ, και εφίδρωση.
 ΧΡΟΝΙΟΣ
Χαρακτηρίζεται από αϋπνία, άγχος, επιθετικότητα, απώλεια εμπιστοσύνης, απομόνωση, και με διάρκεια>3μήνες

ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ
 Η εκτίμηση του πόνου μπορεί να γίνει με διαβαθμισμένες κλίμακες ένταση του πόνου όπως η οπτική αναλογική μέθοδος και μέσω ειδικού ερωτηματολογίου.



ΟΠΤΙΚΗ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ






 Στην οπτική αναλογική μέθοδος ζητείται από τους ασθενείς να σημειώσουν με μολύβι σε ποιο σημείο της γραμμής αντιστοιχεί ο πόνος

Σκοποί της φροντίδας του πόνου είναι:

 Ανακούφιση του πόνου
 Αντιμετώπιση των συνεπειών του πόνου
 Διδασκαλία του αρρώστου και της οικογένειας, όταν ο άρρωστος θα συνεχίσει την αναλγητική θεραπεία στο σπίτι


ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ

 Όταν ένα άτομο αναφέρει ότι πονά, είναι πολύ σημαντικό πριν από κάθε ενέργεια να γίνεται μια γρήγορη εκτίμηση.
 Συγκεντρώνονται τα δεδομένα για την ένταση, εντόπιση, διάρκεια, πρώτη εμφάνιση, πιθανή αιτία πόνου και διάφορους ανακουφιστικούς παράγοντες.
 Γίνεται έλεγχος της έντασης του πόνου τουλάχιστο μια φορά σε κάθε ωράριο (πρωινό, απογευματινό, νυχτερινό)

ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ ΠΟΝΟΥ

 Φαρμακευτική και μη αγωγή
 Μείωση άγχους
 Σχέση εμπιστοσύνης νοσηλευτή-αρρώστου
 Έκφραση πόνου στα πρώιμα στάδια
 Βελονισμός
 Τεχνικές χαλάρωσης

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ
1. Μη οπιοειδή
Ασπιρίνη και παρακεταμόλη: να δίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα, σωστή δόση, σε συνδυασμό με οπιοειδή, παρακολούθηση για εμφάνιση παρενεργειών
2. Οπιοειδή
Μορφίνη, σκοπολαμίνη: ανεπιθύμητες ενέργειες όπως δυσκοιλιότητα, υπνηλία, επίσχεση ούρων, ναυτία και εμετός. Χορήγηση από το στόμα ή παρεντερικά

Βιβλιογραφία
1. Γκουργκουλη Ε, Κισσούδη Α, Λυκοστράτη Α, Πετροπούλου Ε. (2002) Νοσηλευτική Θεωρία- Εργαστήριο. Β Ταξη 1ου κύκλου ΤΕΕ ΟΕΔΒ. Αθήνα σ104

Σας έχει τύχει να πονάτε και να μην σας πιστεύουνε;

Τρίτη, 5 Μαΐου 2009

Τι χρειάζεται να γνωρίζουμε για τη γρίππη των χοίρων

Τι είναι;Συνήθως επηρεάζει τους χοίρους. Αυτός ο τύπος ιού A (H1N1), επηρεάζει τους ανθρώπους που δεν έχουν εκτεθεί σε γουρούνια επεξηγώντας την μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο. Συνήθως γίνεται από τα σταγονίδια της αναπνευστικής οδού

Αν έχουμε εμβολιαστεί με εμβόλιο της γρίπης μπορούμε να προφυλαχθούμε;Όχι, Ο τύπος ιού είναι διαφορετικός. Άμεσα δεν έχει σχεδιαστεί το ανάλογο εμβόλιο.

Πως μπορούμε να προφυλαχθούμε από τη γρίπη των χοίρων
Πλύσιμο Χεριών με αντισηπτικό που περιέχει αλκοόλη (ελάχιστη συγκέντρωση από 60 έως 95%)
Αποφεύγουμε την οφθαλμική επαφή, τη μύτη και το στόμα καθώς αποτελούν άμεσες πύλες εισόδου του ιού ή την επαφή με αντικείμενα που προηγούμενως τα είχε πιάσει ο ασθενής
Διατηρούμε απόσταση τουλάχιστον 3 με τρων από το ασθενή αν χρειαστεί να παραβρεθούμε στο ίδιο δωμάτιο
Ποια είναι τα συμπτώματα αν κολλήσουμε τον ιό;
Όπως και στη γρίπη
Βήχας, πυρετός, πονόλαιμος, κούραση, μείωση της όρεξης και λιγότερο συχνά, καταρροή, διάρροια ή εμετός
Υπάρχει θεραπεία;
Τα φάρμακα Tamiflu και Relenza (είναι συνταγογραφούμενα)αλλά θα πρέπει να ξεκινήσουν μέσα σε 48 ώρες από την αρχή των συμπτωμάτων. Γιαυτο και είναι απαραίτητο να επικοινωνήσετε με το γιατρό σας μόλις δείτε αυτά τα συμπτώματα
Αν καταλάβουμε ότι έχουμε τη γρίπη τι να κάνουμε;Επικοινωνούμε με το γιατρό μας, παραμένουμε στο οικείο χώρο, δεν πηγαίνουμε στη δουλειά ή στο σχολείο και αποφεύγουμε να ταξιδέψουμε ώστε να μεταδώσουμε και σε άλλους τον ιό Χρησιμοποιούμε μάσκα σε όλες τις μετακινήσεις μας και επισκεπτόμαστε εξειδικευμένα κέντρα όπως πχ το Σισμανόγλειο Νοσοκομείο τα οποία μπορούν να διαπιστώσουν αν όντως πάσχουμε πό το συγκεκριμένο ιό
Ελεύθερη μετάφραση από τη γιατρό Dr. Tanya Benenson, NBCUniversal Medical Director
swine flu

Έχετε αναρωτηθεί αν ο ιός των χοίρων έχει σχέση με τον ιό των πουλερικών που είχε έξαρση πέρυσι;

Τρίτη, 28 Απριλίου 2009

H εγκυμοσύνη σε μεγάλη ηλικία σε συνδυασμό με τη παχυσαρκία κρύβει κινδύνους




Είναι γνωστό ότι παρά το αυξανόμενο ρυθμό στις εγκυμοσύνες ο οποίος παραμένει παρ αυτά αμετάβλητος από το 1993 σε χώρες της αλλοδαπής το ποσοστό των εγκύων με προβλήματα υγείας όπως αρτηριακή πίεση και ο διαβήτη έχει αυξηθεί. Οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει ότι αυτή η αύξηση οδηγείται από τη παρόρμηση πολλών γυναικών που σε μεγάλη ηλικία και με πολλά επιπλέον κιλά αποφασίζουν να γίνουν μητέρες. Τόσο η παχυσαρκία όσο και η αυξανόμενη ηλικία της μητέρας οδηγεί σε επιπλοκές στο τοκετό σύμφωνα με το Αμερικάνικο κέντρο Ασθένειας και Πρόληψης. Τα άσχημα νέα είναι ότι επιπλοκές όπως αιμορραγία και αυξημένη αρτηριακή πίεση αυξάνονται πάρα την πρόοδο της επιστήμης και του προγεννητικού ελέγχου. Τα στοιχεία δείχνουν ότι ο ρυθμός σύλληψης και γέννησης ενός υγιή μωρού είναι σταθερός στο 28.6% ενώ η ύπαρξη δυσμενών παραγόντων που επηρεάζουν την γέννα έχουν αυξηθεί κατά 0.8% σε στοιχειά μεταξύ των ετών από το 2001 έως το 2005 σε σχέση με στοιχεία από το 1993 έως το 1997. Αυξημένη αρτηριακή πίεση, αιμορραγία μετά το τοκετό, διαβήτης, άσθμα και προ εκλαμψία αυξήθηκαν μετά το τοκετό – γεγονός που ανησυχεί ιδιαίτερα τους ερευνητές. Τα ποσοστά της επισιοτομής μειώθηκαν γεγονός που εξηγεί γιατί αυξήθηκαν τα ποσοστά των καισαρικών τομών. Τα ποσοστά έχουν σχέση με την αυξανόμενη ηλικία των γυναικών που μένουν έγκυες και την αλλαγή των πρακτικών των μαιευτήρων που λαμβάνουν αποφάσεις κρίνοντας την καισαρική σαν τη πιο αποδεκτή λύση σε γυναίκες μεγάλης ηλικίας με προβλήματα υγείας Από την άλλη και οι ίδιοι ασθενείς επιζητούν το προγραμματισμένο τοκετό μέσω μιας καισαρικής τομής παρά την αναμονή μέσω ενός φυσιολογικού τοκετού παραβλέποντας τις τυχόν επιπλοκές που αυτή η απόφαση κρύβει. Περισσότερες πληροφορίες στο U.S. National Women's Health Information Center σχετικά με το childbirth(γέννηση παιδιού) .
Ελεύθερη μετάφραση από άρθρο του Steven Reinberg Δημοσιογράφο του Health Day

Πιστεύετε ότι η εγκυμοσύνη σε μεγάλη ηλικία κρύβει κινδύνους σύμφωνα με το παραπάνω άρθρο. Υπάρχουν και άλλοι κίνδυνοι πέρα από αυτούς που αναφέρει το άρθρο;

Τρίτη, 21 Απριλίου 2009

Αίτια Απώλειας Συνείδησης


Τα αίτια των επεισοδίων απώλειας συνείδησης είναι πολλά και διαφορετικής βαρύτητας. Άλλα αντιμετωπίζονται εύκολα και άλλα απαιτούν ιατρική παρακολούθηση.
Τα αγγειοκινητικά αίτια διακρίνονται στην παρασυμπαθητικοτονία και στην ορθοστατική υπόταση. Η πρώτη κατηγορία αφορά τα λεγόμενα ψυχικά αίτια. Η ξαφνική περιφερική αγγειοδιαστολή από υπερίσχυση του τόνου του παρασυμπαθητικού προκαλεί την λιποθυμία από ψυχολογικά αίτια. Η αρτηριοσκληρυνση από την άλλη οδηγεί τα ηλικιωμένα άτομα σε λιποθυμικό επεισόδιο καθώς ο οργανιμός αργεί να αυξομειώσει την πίεση του αίματος σύμφωνα με τις ανάγκες του.
Τα μεταβολικά αίτια χαρακτηρίζουν την υπογλυκαιμία και την υπεργλυκαιμία που προκαλείται από κακή ρύθμιση του σακχαρώδη διαβήτη. Η υπογλυκαιμία οφείλεται σε χορήγηση αυξημένων δόσεων ινσουλίνης ή δισκίων ή παράλειψη γεύματος ενω η υπεργλυκαιμία οφείλεται σε μη συμμόρφωση του ασθενούς με τη φαρμακευτική αγωγή γεγονός που απορρυθμίζει τα φυσιολογικά επίπεδα γλυκόζης. Τα υπογλυκαιμικά επεισόδια χαρακτηρίζονταΙ από λιποθυμική τάση, εφίδρωση, ταχυπαλμία και σπανιότερα προκαλούν απώλεια συνείδησης ενώ αντίθετα τα υπεργλυκαιμικά επεισόδια μπορει να προκαλέσουν από απλή βυθιότητα εώς κωματώδη κατάσταση. Στη περίπτωση αυτή απαιτείται νοσηλεία και φαρμακευτική αντιμετώπιση.
Στα επεισόδια απώλειας συνείδησης άλλη αιτία συγκαταλέγονται τα αγγειακα εγκεφαλικά επεισόδια. Διακρίνονται στα ισχαιμικά ή στα αιμορραγικά. Στα πρώτα αποφράσσεται μια αρτηρία από θρόμβο ή έμβολο ενώ στα δεύτερα υπάρχει ρήξη αρτηρίας. Τα πρώτα είναι πιο συχνά απο τα δεύτερα. Προδιαθεσικοί παράγοντες είναι η υπέρταση, ο διαβήτης, οι υπερλιπιδαιμίες, το κάπνισμα και το οικογενειακό επιβαρυμένο αναμνηστικό. Συγκεκριμένα για τα εμβολικά επεισόδια υπάρχει θρόμβος ο οποίος έχει ξεκινήσει συνήθως από τις καρδιακές κοιλότητες όπου συνήθως αναπτύσσεται σε περιπτώσεις πλήρους αρρυθμιας. Τα συμπώματα είναι αναλόγως της βλάβης και μπορεί να είναι συνήθως ήπια πχ πόνος στις αρθρώσεις, μούδιασμα στο πρόσωπο ή στα άκρα, διαταραχές στην ομιλία, αστάθεια στη βάδιση αλλά πολύ συχνά εκδηλώνονται με τη τυπική εικόνα της απώλειας συνείδησης και της χαλαρής παράλυσης του ενός ημιμορίου του σώματος (πχ αριστερό χέρι και πόδι). Σκοπός της θεραπείας ειναι η αναστολή της προόδου της νόσου και η προφύλαξη από επόμενες προσβολές: καταπολέμηση της υπερτάσεως και χρησιμοποίηση παραγόντων που μειώνουν το εγκεφαλικό οίδημα όπως μαννιτόλη και άλλα αγγειοδιασταλτικά φάρμακα. Αντιπηκτική αγωγή έχει ένδειξη εκεί όπου υπάρχει πηγή εμβόλων όπως λχ σε μαρμαρυγή των κόλπων.
Στην περίπτωση της επιληψίας διακρίνουμε την ελάσσων και την μείζων μορφή. Και στις δύο μορφές υπαρχει μεγάλη και ξαφνική εκτόνωση της ηλεκτρικής ενέργειας σε κάποια περιοχή του εγκεφάλου η οποία μπορεί να προκαλέσει είτε διαταραχή του επιπέδου συνείδησης είτε εμφάνιση σπασμών είτε και τα δύο μαζί. Οι αιτίες της επιληψίας είναι άγνωστες μόνο κατα το ήμισυ. Χαρακτηριστικά αίτια είναι για τα παιδιά η ανοξία, οι λοιμώξεις και διάφορες μεταβολικές διαταραχές και στους ενήλικους τα τραύματα, ο αλκοολισμός, οι όγκοι και τα ΑΕΕ. Η ελάσσων επιληπτική συνδρομή συμβαίνει συνήθως στα παιδιά και χαρακτηρίζεται από σύντομα επεισόδια αφαίρεσης χωρίς σπασμούς ή λιποθυμία. Το παιδί ξαφνικά προσηλώνει το βλέμμα του σε κάποιο σημείο του χώρου και αφαιρείται για να ανακτήσει επαφή με το περιβάλλον του λίγα δευτερόλεπτα αργότερα. Στη μείζων επιληπτική συνδρομή υπάρχει απώλεια συνείδησης, τονικοκλονικοί σπασμοί (ακούσιοι περιοδικοί ή συνεχείς συσπάσεις των γραμμωτών μυών). Το επεισόδιο διαρκεί 2 έως 5 λεπτα. Επήσις κατά τα διάρκεια των σπασμών αυτών το άτομο μπορεί να εμφανίσει απώλεια ούρων ή κοπράνων, αφρούς από το στόμα, να τραυματίσει τη γλώσσα του από το σπασμό των μυών του προσώπου. Μετά το επεισόδιο όταν ο ασθενής συνέλθει δεν έχει ανάμνηση της κρίσης. Εαν ο άρρωστος εμφανίσει δύο ή περισσότερα επεισόδια σπασμών χωρίς στο μεσοδιάστημα να ανακτήσει επαφή με το περιβάλλον τότε πάσχει από μια σοβαρή επιπλοκή της επιληψίας που λέγεται status epilepticus η οποία απαιτεί επείγουσα θεραπευτική αντιμετώπιση. Η προηγούμενη γίνεται μόνο φαρμακευτικά καθώς το είδος του αντιεπιληπτικού φαρμάκου που θα δοθεί εξαρτάται από το είδος της επιληψίας. Η διάγνωση γίνεται με το ΗΕΓ, το οποίο εμφανίζει χαρακτηριστικά παροξυσμικού τύπου κύματα και την αξονική ή μαγνητική τομογραφία για τη διαπίστωση τυχόν οργανικής βλάβης(πχ όγκοι)
Σαν φαρμακευτικές δηλητηριάσεις χαρακτηρίζουμε τις ουσίες φαρμακευτικές ( πχ υπνωτικά) και μη που ασκούν βλαπτική επίδραση στον εγκέφαλοκαι μπορεί να προκαλέσουν απώλεια συνείδησης. Από τις φαρμακευτικες ουσίες αναφέρουμε τη λήψη μεγάλων δόσεων ψυχοφαρμάκων και τη δηλητηρίαση με μονοξείδιο του άνθρακα και με οινόπνευμα. Η υπερδοσολογία των παραπάνω ουσιών επί του εγκεφάλου αποσυντονίζει τη φυσιολογική δραστηριότητα των διαφόρων τμημάτων του ενώ η γενικευμένη υποξαιμία προκαλείται συνήθως από το μονοξείδιο του άνθρακα το οποίο συνδέεται με την αιμοσφαιρίνη των ερυθρών αιμοσφαίρων διακόσιες φορές πιο εύκολα από το οξυγόνο και έτσι στερεί από τον οργανισμό τον αποκλειστικό φορέα του οξυγόνου. Η δηλητηρίαση μπορει να γίνει μέσα στο σπίτι από εστίες θέρμανσης ή μαγειρέματος που χρησιμοποιούν ξύλο, βενζίνη, κάρβουνο ή φυσικό αέριο.
Οι κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις αποτελούν μια συνεχώς αυξανόμενη αιτία νοσηλείας στα νοσοκομεία. Ο μηχανισμός των εγκεφαλικών κακώσεων συνίσταται στο τραυματισμό του εγκεφάλου στην εσωτερική επιφάνεια του κρανίου προκαλώντας οίδημα το οποιο ασκεί πίεση στα διάφορα τμήματα του εγκεφάλου που αυξάνει με τη σειρά του την ενδοκράνια πίεση μεταβάλλοντας τη φυσιολογική εγκεφαλική λειτουργία, μειώνοντας την αιμάτωση και οδηγώντας πολλές φορές και σε συμπίεση του εγκεφαλικού στελέχους προκαλώντας διαταραχές στο ρυθμό της αναπνοής και της καρδιακής λειτουργίας. Υπάρχουν τρεις κατηγορίες εγκεφαλικών βλαβών: Α)Τη διάσειση όπου υπάρχει προσωρινή διαταραχή της εγκεφαλικής λειτουργίας χωρίς μόνιμες βλάβες (ήπια, μέτρια και βαριά με απώλεια συνείδησης) Β)την εγκεφαλική θλάση και Γ) το εγκεφαλικό αιμάτωμα ( από ρήξη αγγείου)
Τα καρδιογενή αίτια προκαλούν απώλεια συνείδησης όταν η ποσότητα αίματος που εξωθείται από την καρδιά προς τον εγκέφαλο είναι ανεπαρκής. Τα κύρια καρδιογενή αίτια είναι: οι αρρυθμίες που προκαλούν βραδυκαρδία ή ταχυκαρδία, η στένωση της αορτικής βαλβίδας και το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Η απωλεια συνείδησης συμβαίνει ανα πάσα στιγμή όταν ο ασθενής είναι ξαπλωμένος ή καθιστός και ο ασθενής χάνει τις αισθήσεις του απότομα. Το επεισόδιο διαρκεί λίγα δευτερόλεπτα και ο ασθενής επανακτά επαφή με το περιβάλλον. Άλλοτε μπορεί να συμβούν διαδοχικά επεισόδια μέσα σε διάστημα ωρών. Σε κάθε περίπτωση ο άρρωστος θα πρέπει να εξετασθεί από καρδιολόγο.
Στα παιδιά η παρουσία υψηλού πυρετού ή καταβολή δυνάμεων πρέπει να προβληματίσει καθως μπορεί να πρόκεται για διαταραχή ή λοίμωξη του κεντρικού νευρικού συστήματος πχ μηνιγγίτιδα και απαιτεί επείγουσα διακομιδή στο νοσοκομείο. Ο ερεθισμός των μηνίγγων εκδηλώνεται με αυχενική δυσκαμψία (όταν κάμπτεται το κεφάλι του αρρώστου το σαγόνι δεν αγγίζει το στέρνο).

Βιβλιογραφία
1. Μάκος Κ, Μπάρλας Κ, Χείλαρης Σ, (1999) Πρώτες Βοήθειες. Α’ Τάξη 1ου κύκλου ΤΕΕ ΟΕΔΒ. Αθήνα σ195.
2. Φερτάκης Α. (1996) Εσωτερική Παθολογία. 3ο έτος Πανεπιστήμιο Νοσηλευτικής. Αθήνα σ347

Αν συναντούσατε ένα άνθρωπο λιπόθυμο στο πεζοδρόμιο θα μπορούσατε να τον βοηθήσετε αναγνωρίζοντας κάποιο αίτιο απώλειας συνείδησης;

Σάββατο, 11 Απριλίου 2009

Το αλάτι στη διατροφή μας

Πολλοί απο εμάς καταναλώνουμε αλάτι στη διατροφή μας, καθημερινώς και ανελιππώς. Πόσοι από εμάς γνωρίζουμε όμως τι συνέπειες έχει η υπερβολική καταναλωση αλατιού; Η φυσιολογική ποσότητα είναι μικρότερη από μια κουταλιά του γλυκού ημερησίως και πολλοί από εμάς το ξεπερνάμε το παραπάνω όριο. Μια διατροφή πλούσια σε κάλιο και ασβέστιο και χαμηλή σε νάτριο μπορεί να προφυλάξει από καρδιαγγειακά προβλήματα. Κάποιοι τρόποι περιορισμού του φαγητού σε αλάτι είναι να ζητάμε να μας προετοιμάζουν φαγητό χωρίς έξτρα αλάτι, να διαβάζουμε τα συστατικά των τροφών που αγοράζουμε (πχ κατεψυγμένες πίτσες, κονσέρβες και ντρεσιγκ σε σαλάτες και φαγητά) και το πιο απλό απο τα παραπάνω είναι να δοκιμάζουμε το φαγητό πριν το καταναλώσουμε – πολλές φορές το φαγητό είναι αλμυρό χωρίς τη προσθήκη έξτρα αλατιού. Αλλες λύσεις είναι να επιλέγουμε κοτόπουλο, γαλοπούλα και ψάρι αντί για κόκκινο κρέας που φυσιολογικά η περιεκτικότητα σε νάτριο είναι αυξημένη στα παραπάνω κρεάτα Αλλές τροφές που μπορούμε να επιλέξουμε είναι τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά, τα αυγά, το γιαουρτι, τα καρύδια, το γάλα το ρύζι και τα μακαρόνια. Επιλέξτε μπαχαρικά όπως σκόρδο ή λεμόνι ή λάιμ για να δώσετε μια έξτρα γεύση στα φαγητά σας και στις σαλάτες σας αντί για απλό αλάτι. Επήσις αν επιλέγετε κονσέρβες μπορείτε να ξεπλύνετε τα περιεχόμενα τους από το έξτρα αλάτι της συσκευασίας πχ μανιτάρια, καλαμπόκι κτλ. Αυξήστε τη κατανάλωση σε τροφές πλουσιες σε κάλιο όπως μπανάνες, πατάτες, ντομάτες. Οι παραπανω συμβουλές μπορούν να είναι χρήσιμες σε οποιονδηποτε θέλει να περιορίσει το αλάτι στη διατροφή του. Φυσικά η παντελής έλλειψη αλατιού μπορεί να προκαλέσει διαταραχές όπως κούραση, υπνηλία, ναυτία, πονοκέφαλο και σοκ. Παρολα αυτά η προηγούμενη κατάσταση είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί από οποιονδηποτε άλλον πέρα απο αθλητές που ιδρώνουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα και από άτομα που χρησιμοποιούν κατα κόρον διουρητικά και υπακτικά. Ακόμα και η πολύ εξαντλητική άσκηση δεν μπορεί να προκαλέσει μεγάλη απώλεια αλατιού καθώς η έλλειψη ηλεκτρολυτών αντικαθίσταται σχετικά εύκολα με το επόμενο γεύμα.

Συμφωνείτε με το παραπάνω άρθρο;

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2009

Λαπαροσκοπική αφαίρεση χολής

video
Αφού παρακολουθήσατε το παραπάνω βίντεο μπορείτε να μου απαντήσετε αν γνωρίζατε ότι η χολή αφαιρείται εξολοκλήρου ή τμηματικά στη λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή;

Κυριακή, 29 Μαρτίου 2009

Σακχαρώδης Διαβήτης



Διαβάζοντας τα παραπάνω, πιστεύετε οτι ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μια νόσος που αντιμετωπίζεται σχετικά εύκολα;

Ανατομία, Φυσιολογία και Παθολογία Νυχιού



Η παραπάνω παρουσίαση βοήθησε να κατανοήσετε το ρόλο του νυχιού στο ανθρώπινο σώμα;

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2009

Οξυγονοθεραπεία



Το οξυγόνο όταν χρησιμοποιείται με το σωστό τρόπο και στη σωστή δόση μπορεί να σώσει ζωές. Συμφωνείτε με τη παραπάνω φράση και αν ναι γιατί;
1 Η ΧΟΛΗ ΚΑΙ Η ΧΟΛΗ
Η χολή - στην ιατρική ορολογία: η χοληδόχος κύστη – είναι ένα μικρό σακουλάκι που βρίσκεται στο επάνω δεξιό μέρος της κοιλιάς και περιέχει την χολή, το πρασινωπό υγρό που παράγεται συνεχώς από το συκώτι – στην ιατρική ορολογία, το ήπαρ. Τα κύτταρα του ήπατος παράγουν συνεχώς, όλο το 24ωρο, μισό έως ένα λίτρο χολή που συμπυκνώνεται και αποθηκεύεται στην χοληδόχο κύστη. Κατά τη διάρκεια των γευμάτων, η παρουσία λιπαρών τροφών στο στομάχι και το δωδεκαδάκτυλο προκαλεί την σύσπαση της χοληδόχου κύστης με αποτέλεσμα το άδειασμα του περιεχομένου της δια μέσου ενός λεπτού σωλήνα – του χοληδόχου πόρου – στο δωδεκαδάκτυλο. Εκεί, η ανάμειξη της χολής με τις τροφές προκαλεί την διάσπαση των λιπών και της χοληστερίνης των τροφών, προκειμένου να διευκολυνθεί η απορρόφησή τους από τον οργανισμό, δηλαδή να γίνει η πέψη, ή αλλιώς η χώνεψη. Έτσι, προκύπτουν ως αναμενόμενα επακόλουθα της μη φυσιολογικής λειτουργίας της χοληδόχου κύστης, τα δυσπεπτικά ενοχλήματα (φουσκώματα, τάση προς εμετό) ή και πόνος ιδιαίτερα μετά από πλούσια σε λιπαρά, γεύματα.
2 ΟΙ ΛΙΘΟΙ
Η συχνότερη αιτία των προβλημάτων της λειτουργίας της χοληδόχου κύστης είναι η χολολιθίαση, ο σχηματισμός δηλαδή και η παρουσία λίθων μέσα στην χοληδόχο κύστη. Οι χολόλιθοι σχηματίζονται όταν διαταραχθεί η ισορροπία των συστατικών μερών (χοληστερίνη, χολικά οξέα, λεκιθίνη κ.ά.) της χολής οπότε τα συστατικά αυτά καθιζάνουν και σχηματίζουν κρυστάλλους - λιθογόνους πυρήνες που με το χρόνο εξελίσσονται σε λίθους. Η ισορροπία των συστατικών μερών της χολής εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως η διατροφή, το ορμονικό profile, η παχυσαρκία, ο σακχαρώδης διαβήτης, η ηπατική λειτουργία.
3 ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ
Υπέρβαρες θήλεις, με προηγούμενες εγκυμοσύνες, στην ηλικία των σαράντα ετών, αποτελούν την τυπική ομάδα ασθενών με λίθους στην χοληδόχο κύστη, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι, για παράδειγμα, οι άρρενες ή οι λεπτοί σωματότυποι δεν είναι δυνατόν να πάσχουν από χολολιθίαση. Άτομα με χρόνιες αιμολυτικές αναιμίες (θαλασσαιμίες, δρεπανοκυτταρικά σύνδρομα), αλκοολική ηπατίτιδα, χρόνιες ηπατοπάθειες και σπανιότερα ορισμένες παθήσεις του λεπτού και του παχέος εντέρου ευρίσκονται επίσης σε αυξημένο κίνδυνο σχηματισμού χολόλιθων, όπως και υγιή άτομα μετά από μια μακρά περίοδο νηστείας ή υπό μακροχρόνια αυστηρή δίαιτα.10- Στις Δυτικές κοινωνίες, η χολολιθίαση είναι πολύ συχνή. Περίπου 8% των ανδρών και 16% των γυναικών του γενικού πληθυσμού έχουν λίθους στην χοληδόχο κύστη. Ωστόσο, η πλειονότητα των ατόμων με λίθους στην χοληδόχο κύστη δεν το γνωρίζουν, γιατί οι λίθοι δεν προκαλούν ενοχλήματα και παραμένουν σιωπηλοί συχνά και για όλη την ζωή τους. Οκτώ στα δέκα άτομα με λίθους στην χοληδόχο κύστη δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα από την παρουσία των λίθων γιατί παραμένουν στην σκιά, εκτός εάν ανακαλυφθούν ως τυχαίο εύρημα στην διάρκεια κάποιου διαγνωστικού απεικονιστικού ελέγχου.
4 ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Τα φάσμα των πιθανών προβλημάτων που μπορεί να δημιουργήσουν ένας ή περισσότεροι λίθοι στην χοληδόχο κύστη εκτείνεται από τον πρόκληση απλών επεισοδίων πόνου, έως επιπλοκές που είναι δυνατόν να θέσουν σε κίνδυνο την ζωή του ασθενή. Η συχνότερη αιτία για την οποία έρχεται στον γιατρό ένας ασθενής με χολολιθίαση, είναι ο κωλικός, ο διαλείπων πόνος στην επάνω κοιλιά, συνήθως μετά από κάποιο πλούσιο σε λιπαρά γεύμα, που προκαλείται από την μερική απόφραξη του στομίου της χοληδόχου κύστης από κάποιον ή κάποιους λίθους. Εάν η απόφραξη αυτή αποκτήσει μονιμότερο χαρακτήρα και ο πόνος δεν υποχωρεί μετά από μερικές ώρες όπως στα απλά επεισόδια κωλικού τότε εμφανίζεται και πυρετός. Τα συμπτώματα αυτά υποδηλώνουν την οξεία φλεγμονή της χοληδόχου κύστης, την οξεία χολοκυστίτιδα. Άλλες φορές, οι λίθοι (ιδιαίτερα οι μικροί λίθοι) παρασύρονται μαζί με την χολή προς το δωδεκαδάκτυλο και εγκλωβίζονται στον χοληδόχο πόρο είτε παραμένοντας σιωπηλοί είτε προκαλώντας απόφραξη με αποτέλεσμα την εμφάνιση πόνου και ίκτερου (χαρακτηριστική κίτρινη όψη του δέρματος και του ασπραδιού των ματιών) ή οξείας παγκρεατίτιδας.
5 Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
Για όλους τους ασθενείς με λίθους στην χοληδόχο κύστη που έχουν προκαλέσει - έστω και για μια φορά - συμπτώματα (από τα πιο απλά έως τα πιο βαριά) η ενδεικνυόμενη αντιμετώπιση συνίσταται στην χειρουργική εκτομή του πάσχοντος οργάνου, της χοληδόχου κύστης. Η εγχείρηση ενδείκνυται για όλους τους ασθενείς με συμπτώματα από τους χολόλιθους, ανεξαρτήτως της ηλικίας των, του είδους και της βαρύτητας των συμπτωμάτων, και του οξέος χαρακτήρα της κλινικής εικόνας. Ο προγραμματισμός της εγχείρησης εξαρτάται από την κλινική εικόνα που παρουσιάζει ο ασθενής. Για ασθενείς που περιγράφουν προηγούμενα επεισόδια κωλικών, υπάρχει κάθε δυνατότητα προγραμματισμού της εγχείρησης εντός των αμέσως επόμενων εβδομάδων. Για τους ασθενείς όμως που προσέρχονται με οξεία κλινική εικόνα (οξύς πόνος, οξεία χολοκυστίτιδα), προκρίνεται, σήμερα, η εν θερμώ χειρουργική παρέμβαση. Η πολιτική αυτή αντιμετωπίζει αφενός το οξύ πρόβλημα όταν υφίσταται, αφετέρου τον βέβαιο κίνδυνο υποτροπής των συμπτωμάτων. Για τους ασθενείς με σιωπηλούς (χωρίς συμπτώματα) χολόλιθους, οι ενδείξεις είναι λιγότερο απόλυτες. Σκοπός της επιστημονικής προσέγγισης είναι η επιλογή εκείνων από τους ασθενείς, που είτε βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης συμπτωμάτων, είτε η εμφάνιση των συμπτωμάτων είναι δυνατόν να είναι απειλητική για την ζωή τους. Η πιθανότητα εμφάνισης συμπτωμάτων προσδιορίζεται αδρά σε 2-4% ανά έτος, δηλαδή, ένα άτομο με ασυμπτωματική χολολιθίαση, έχει περίπου 20-40% πιθανότητα να εμφανίσει συμπτώματα την επόμενη δεκαετία. Έτσι, σε νεαρά άτομα (με μακρό προσδόκιμο επιβίωσης) μπορεί να δικαιολογηθεί η προφυλακτική χολοκυστεκτομή, οπωσδήποτε μετά από την ενδελεχή ενημέρωση τους για το πραγματικό μέγεθος του όποιου κινδύνου. Νεαρές θήλεις με ασυμπτωματική χολολιθίαση που πρόκειται να τεκνοποιήσουν τα επόμενα χρόνια, άτομα με μικρολιθίαση ή με λίθους μεγαλύτερους σε διάμετρο των 3 εκατοστών, θα ωφελούνταν επίσης από την προφυλακτική χολοκυστεκτομή. Τέλος, ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, ασθενείς υποψήφιοι για μεταμόσχευση, ή ασθενείς που διαμένουν μακριά από κέντρα οργανωμένων υπηρεσιών παροχής υγείας, δηλαδή ασθενείς στους οποίους το «ξύπνημα» των λίθων θα οδηγούσε σε επικίνδυνες επιπλοκές και δύσκολες καταστάσεις θα πρέπει να χειρουργούνται προφυλακτικώς και παρά την απουσία συμπτωμάτων.

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2009

Απώλεια Συνείδησης

Όποιος ενδιαφέρεται να μάθει τα κύρια αίτια

Μπορείτε να συμπληρώσετε άλλα αίτια απώλειας συνείδησης;

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2009

Παρουσίαση Αναπνευστικό

Αναπνευστικό σύστημα

Εχετε νοσήσει ποτέ από οξεία τραγχειοβρογχίτιδα;

Σακχαρώδης Διαβήτης


Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι ένα χρόνιο νόσημα στο οποίο αυξάνεται η γλυκόζη στο αίμα δίοτι δεν επαρκεί η παραγωγή της ή η δράση της από το πάγκρεας. Διακρίνεται σε δύο τύπους. Τον ινσουλινοεξαρτώμενο τύπου Ι και τον μη ινσουλινοεξαρτώμενο διαβήτη τύπου ΙΙ.
Η βασική διαφορά των δύο μορφών είναι ότι η πρώτη μορφή έχει ανάγκη ινσουλίνης για την αντιμετώπιση της η δε δεύτερη όχι. Βεβαίως η διαίρεση αυτή δεν είναι απόλυτη: ο νεανικός λχ διαβήτης μπορεί να εμφανισθεί σε μεγάλη ηλικία, ενώ μερικά διαβητικά παιδιά δεν χρειάζονται ινσουλίνη. Ο τύπος Ι εμφανίζει πολυδιψία, πολυουρία, έντονο αίσθημα κόπωσης, χάσιμο βάρος και αν παραμεληθεί μπορεί να φτάσει σε διαβητικό κώμα. Επήσις εμφανίζεται σε άτομα κάτω των 40 ετών, φυσιολογικού βάρους ή λεπτά χαρακτηρίζεται από έλλειψη ινσουλινης και έχει τάση για διαβητική οξέωση. Ο τύπου ΙΙ εμφανίζει ήπιες ή ακόμα και ανύπαρκτες εκδηλώσεις. Εμφανίζεται σε άτομα άνω των 40 ετών συνήθως παχύσαρκα, χαρακτηρίζεται από αντίσταση των ιστών στη δράση της ινσουλίνης, οι δε μεταβολικές του διαταραχές είναι ήπιες.
Η αιτιολογία είναι άγνωστη και στις δύο μορφές. Φαίνεται γενικώς ότι σε γενετικώς προδιατεθειμένα άτομα επιδρά ένας εκλυτικός πράγοντας (ή περισσότεροι του ενός) που καθορίζουν και το είδος της νόσου στον κάθε άρρωστο. Οπωσδήποτε όμως οι δύο μορφές έχουν και άλλες αιτιοπαθογενετικές διαφορές. Ετσι ο τύπος Ι θεωρείται ότι είναι αποτέλεσμα καταστροφής των β κυττάρων του παγκρέατος από αυτοάνοσο μηχανισμό. Η γενετική προδιάθεση των ατόμων αυτών σχετίζεται πιθανώς με γονίδια του συστήματος HLA που καθορίζουν την ανοσολογική αντίδραση. Ο παράγοντας του περιβάλλοντας που εκδηλώνει τη νόσο είναι πιθανώς ένας ιός ή άλλος άγνωστος τοξικός παράγοντας. Η φλεγμονή του παγκρέατος καταλήγει σε βραδεία προοδευτική καταστροφή των β-κυττάρων με συνέπεια τη διακοπή της παραγωγής της ινσουλίνης.
Ενας σημαντικός κίνδυνος των ατόμων που πάσχουν απο σακχαρώδη διαβήτη είναι το λεγόμενο διαβητικό κώμα. Η μη συμμόρφωση με τις ιατρικές οδηγίες μπορεί να έχει ολέθρια αποτελέσματα. Οταν ο διαβητικός παραλέιψει τη δόση ινσουλίνης ή χαπιών που διεγείρουν το πάγκρεας ή καθυστερήσει αντίστοιχα το γεύμα μπροεί να καταλήξει σε κώμα είτε λόγω της αύξησης της γλυκόζης στο αίμα είτε της χαμηλής συγκέντρωσης της σε αυτό. Στη περίπτωση αυτή δίνουμε πάντα ορό με γλυκόζη η οποία μπορεί να στη περίπτωση της υπογλυκαιμίας να ξυπνησει τον ασθενή απο το κώμα αμέσως ενώ στη περίπτωση του υπεργλυκαιμικού κώματος δε θα συνέλθει όποτε του δίνουμε κρυσταλλική ινσουλίνη.
Άλλες εκδηλώσεις του διαβητικού ασθενούς κατά τη μη σωστή θεραπευτική αγωγή είναι η γενικευμένη αδυναμία, η απώλεια βάρους και μυικής μάζας. Αυτό συμβάινει επειδή ο οργανισμός χρειάζεται ενέργεια την οποία δεν βρίσκει και αναγκάζεται να μεταβολίσει ως ενεργειακη πηγή τις πρωτείνες και το λιπώδη ιστό. Πολλές φορές ως συνέπεια από τα προιόντα καύσης των λιπών παράγονται κετόνες που αθροίζονται στο άιμα και προκαλείται μεταβολική οξέωση. Η οξέωση εκδηλώνεται με εμμετούς, κοιλιακούς πόνους και βαθιά αναπνοή τύπου Kussmaul. Και σε αυτή τη περίπτωση επειδή οι κετόνες είναι τοξικές ο διαβητικός μπορεί να καταλήξει σε κώμα.
Επιπρόσθετα το αίμα λόγω της υψηλής συγκέντρωσης του σε γλυκόζη αποτελεί απο μόνο του άριστο θρεπτικό υλικό για την ανάπτυξη πολλών μικροβίων και μυκήτων οπότε εμφανίζονται δερματικες λοιμώξεις και από τον ερεθισμό των νεύρων από τη γλυκόζη προκαλείται φαγούρα. Επίσης γίνεται αργή επούλωση πληγών και επιμολύνσεων τραυμάτων και χειρουργικών τομών. Από τις βλάβες στα μικρά αγγεία των άκρων μπορεί να γίνει νέκρωση των ακραίων τμημάτων (δάκτυλα, άκρο πόδι).
Αλλες εκδηλώσεις του σακχαρώδη διαβήτη είναι ο εκφυλισμός των μικρών αγγείων και ο σχηματισμός θρόμβων. Ετσι πάρουσιάζονται αμφιβληστροειδοπάθεια, νεφρίτιδα και βλάβες στο εγκέφαλο. Η νευρίτιδα εκδηλώνεται με παραισθησίες και πόνους. Με τον όρο παραισθησίες εννοούμε ότι ένα ερέθισμα πχ. στο δέρμα γίνεται αντιληπτό με παραμορφωμένο τρόπο. Πχ ένα απαλό άγγιγμα ο άρρωστος το αντιλαμβάνεται σαν κάψιμο ή τσίμπημα
Στον τύπο ΙΙ οι γενετικοί παράγοντες είναι πιο ισχυροί και υπάρχει μεγάλη οικογενειακή επίπτωση της νόσου. Οι περιβαλλοντογενείς παράγοντες που επιταχύνουν την κλινική του εκδήλωση είναι η παχυσαρκία, διάφορα στρες που πιθανώς εκκρίνουν ανταγωνιστικές ορμόνες της ινσουλίνης, εγκυμοσύνη ή άλλοι άγνωστοι παράγοντες. Στον διαβήτη αυτόν υπάρχει ινσουλίνη στο πάγκρεας σε ποσοστό άνω του 50% του φυσιολογικού.
Ο διαβήτης τύπου κύησης ή τύπου λανθάνων διαβήτης μπορεί να προκαλέσει αυξημένη παραγωγή ινσουλίνης από το πάγκρεας του εμβρύου. Μπορεί να παρουσιαστούν επιπλοκές στην κύηση με μεγάλη εμβρυική θνητότητα. Αν η εγκυμοσύνη ολοκληρωθεί, μετά το τοκετό, το νεογέννητο θα έχει πιθανότατα μεγάλο σωματικό βάρος. Επίσης, εχει αυξημένο κίνδυνο να πάθει υπογλυκαιμία κατά τα πρώτα 24ωρα της ζωής του, προδιάθεση σε λοιμωξεις και διαβήτη.

Οποια και αν είναι η αιτία η θεραπευτική αντιμετώπση έχει τέσσερα σκέλη.
Α) τη δίαιτα: Τα γεύματα κατανέμονται στο 24ωρο, ανάλογα με τις ανάγκες του διαβητικού. Σε γενικές γραμμές ο διαβητικός θα πρέπει να μην αυξησει το βάρος του επείδη το λίπος αυξάνει την αντίσταση στην ινσουλίνη. Συνεπώς θα πρέπει να ακολουθεί δίαιτα με τόσες θερμίδες όσες του είναι απαραίτητες ανάλογα με το φύλο, την ηλικία και τη σωματική του δραστηριότητα. Το σύνολο των θερμίδων πρέπει να κατανέμεται σε 60% υδατάνθρακες, 25% λίπος και 15% λεύκωμα. Οι θερμίδες πρέπει να υπολογίζονται με βάση τα εκατοστά του ύψους του ατόμου πάνω απο το μέτρο. Αν πχ. καποιος έχει ύψος 180 εκατοστά το κανονικό σωματικό βάρος είναι 80 κιλά. Οι υδατάνθρακες που θα παίρνει ο διαβητικός πρέπει να κατανέμονται σε 6 γεύματα τα οποία θα πρέπει να αποτελούνται από υδατάνθρακες οι οποίοι δεν απορροφώνται εύκολα και διασπώνται στο έντερο πχ φρούτα
Β) την άσκηση: Χρειάζεται άσκηση ήπιας μορφής, χωρίς άγχος προτιμότερο το περπάτημα μετά τα γεύματα. Η άσκηση βοηθά και στην πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων αλλά χρειάζεται προσοχή γιατί κινδυνεύει να πάθει υπογλυκαιμία στη περίπτωση που λαμβάνει ινσουλίνη.
Γ) τα υπογλυκαιμικά χάπια: Αυτά δεν περιέχουν ινσουλίνη αλλά διεγείρουν το πάγκρεας να παράγει ινσουλίνη ή διευκολύνουν την ινσουλίνη να μπει από το αίμα στα κύτταρα.
Δ) η ινσουλίνη. Η θεραπεία με ινσουλίνη ενδείκνυται κύριως στο τύπο Ι διαβήτη, στην εγκυμοσύνη και στη διαβητική οξέωση (επιπλοκή του ΣΔ) όπου χορηγείται με ειδικές σύριγγες υποδόρια. Κυκλοφορεί η ανθρώπινου τύπου ινσουλίνη και είναι βιοσυνθετικά παρασκευασμένη. Ανάλογα με τη δράση της διακρίνεται σε βραχείας, ενδιάμεσης και παρατεταμένης δράσης ανάλογα με το χρόνο που αρχίζει και τελειώνει η ενέργειά της. Οι σύριγγες είναι μιας χρήσης του 1ml (100 μονάδες) του 0,5 ml (50 μονάδες) και 0,3 ml (30 μονάδες) και τελευταία κυκλοφορούν σε σχήμα στυλό. Η ινσουλλινη διατηρείται σε θερμοκρασία δωματίου για έξι βδομάδες χωρίς αλλοίωση και τα αποθέματα της πρέπει να φυλλάσονται στο ψυγείο-ποτέ στη κατάψυξη. Η ένεση ινσουλίνης γίνεται 20-30 λεπτά πριν από τη λήψη τροφής και οι πιο κατάλληλες θέσεις είναι: οι πρόσθιες επιφάνειες μηρών, το κάτω κοιλιακό τοίχωμα, οι γλουτοί και η έξω επιφάνεια του βραχίονα. Ο διαβητικός εκπαιδεύεται α) στον έλεγχο ούρων για σάκχαρο και οξόνη β) στη παρακολούθηση σακχάρου του αίματος (χρήση φορητής συσκευής).
Βιβλιογραφία
1. Ραχμανίδου Μαρία, Δοξανίδης Εμμανούηλ, Παθολογία Β Ταξη 1ου κύκλου ΤΕΕ ΟΕΔΒ. Αθήνα σ204
2. Φερτάκης Α. (1996) Εσωτερική Παθολογία. 3ο έτος Πανεπιστήμιο Νοσηλευτικής. Αθήνα σ286
3. Γκουργκουλη Ε, Κισσούδη Α, Λυκοστράτη Α, Πετροπούλου Ε. (2002) Νοσηλευτική Θεωρία- Εργαστήριο. Β Ταξη 1ου κύκλου ΤΕΕ ΟΕΔΒ. Αθήνα σ165

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2009


Η οξεία τραχειοβρογχίτιδα οφείλεται συνήθως σε ιούς που προσβάλλουν το αναπνευστικό σύστημα και προκαλούν έντονη φλεγμονή στους βρόγχους. Αυτό έχει αποτέλεσμα ξηρό ή και παραγωγικό βήχα, με άλλα λόγια μπορεί να υπάρχει παραγωγή φλεγμάτων ή όχι. Όταν τα φλέγματα έχουν πράσινο ή σκούρο κίτρινο χρώμα, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει λοίμωξη από κάποιο βακτήριο. Αλλα συμπτώματα είναι ο πυρετός, η γενική καταβολή δυνάμεων, καθώς και ο πόνος στο στήθος ή η δύσπνοια.
Αποτελεί σχεδόν σταθερό σύμπτωμα του κοινού κρυολογήματος. Τη μόλυνση με τον ιό ακολούθει ενίοτε επιμόλυνση με κοινά μικρόβια. Σπανιότερα αίτια είναι η εισπνοή τοξικών ουσιών, καπνού, ρυπαντών της ατμόσφαιρας κλπ. Είναι συχνότερη σε ηλικιωμένα άτομα, σε πάσχοντες από χρόνιες πνευμονοπάθειες ή καρδιοπάθειες και σε εξασθενημένα γενικώς άτομα ή παιδιά. Το ψύχος, η κακή διατροφή και η κόπωση αποτελούν απλώς επιβοηθητικούς παράγονες, παρά την ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση του κοινού περί του αντιθέτου.
Η νόσος συνήθως μεταδίδεται με τα σταγονίδια του βήχα που κυκλοφορούν στον αέρα και είναι πολύ μεταδοτική, προκαλώντας μάλιστα και μικροεπιδημίες. Επίσης, σημαντικό ρόλο παίζει η έκθεση σε περιβάλλον που είναι υγρό και ψυχρό ή έχει υψηλά επίπεδα μόλυνσης. Συνήθως, η κλινική εξέταση από έναν ειδικό ιατρό επιβεβαιώνει τη διάγνωση. Σε περιπτώσεις που ο ιατρός έχει αμφιβολία μπορεί να προχωρήσει σε ακτινογραφία θώρακα και σε καλλιέργεια των πτυέλων του ασθενούς, ώστε να διαγνωστεί εάν η πάθηση οφείλεται σε βακτήρια.
Στα παιδιά η τραχειοβρογχίτιδα είναι αποτέλεσμα της προσβολής από ιούς παράγριπής σύνηθως το φθινόπωρο. Προσβάλλονται κυρίως παιδιά 1-5 ετών. Δεν πρόκειται για έναν ιό αλλά για 4 διαφορετικούς τύπους. Μεταδίδονται με τις εκκρίσεις του αναπνευστικού αλλά και με μολυσμένα αντικείμενα (π.χ. παιχνίδια, κουτάλια, ποτήρια που πηγαίνουν από "στόμα σε στόμα"). Ένα ποσοστό παιδιών θα παρουσιάσει το γνωστό σύνδρομο της οξείας λαρυγγοτραχειοβρογχίτιδας, η οποία συχνά αναφέρεται από τους παιδιάτρους απλά ως λαρυγγίτιδα (παρ'όλο που δεν είναι ο σωστός όρος). Το παιδί μπορεί αρχικά να παρουσιάζει τα παραπάνω συμπτώματα (συνάχι και πυρετό), αλλά στη συνέχεια εμφανίζει βραχνή φωνή, "υλακώδη" βήχα (ένα χαρακτηριστικό βήχα, βαθύ και βραχνό) και σε σοβαρές περιπτώσεις δυσκολία στην αναπνοή που εκδηλώνεται με θόρυβο τη στιγμή που το παιδί εισπνέει (συριγμός). Η εικόνα είναι χαρακτηριστική και οι γονείς που έχουν βιώσει ένα τέτοιο επεισόδιο το αναγνωρίζουν αν το παιδί τους το ξαναπαρουσιάσει στο μέλλον.
Η οξεία τραχειοβρογχίτιδα συχνά εξελίσσεται σε πνευμονία και γι΄ αυτό απαιτείται τακτική παρακολούθηση του ασθενούς και των συμπτωμάτων του. Αν εξελιχθεί σε πνευμονία εκδειλώνεται με παράταση πυρετού (38-38,5) και πυώδη απόχρεμψη. Ο στόχος της θεραπείας πρέπει να είναι η ανακούφιση των συμπτωμάτων και η διευκόλυνση της αναπνοής. Μπορεί να χρησιμοποιούνται αποχρεμπτικά σιρόπια για τη διευκόλυνση της αποβολής των φλεγμάτων, καθώς και αντιβιοτική αγωγή, εάν τα φλέγματα είναι κίτρινα ή πράσινα και ο ιατρός κρίνει ότι πιθανόν να υπάρχει προσβολή από βακτήρια. Σαν πρώτη εκλογή δίνονται τετρακυκλίνες ή αμπικιλλίνη. Πολύ σημαντικό είναι ο ασθενής να πίνει πολλά υγρά, ώστε να διευκολύνεται η αποβολή των φλεγμάτων. Κατάλληλη είναι η χορήγηση βλεννολλητικών ή ρευστοποιητικών παραγόντων μέσω νεφελοποιητού ή αναπνευστήρα σύμφωνα με τις οδηγίες του ιατρού. Αντιβηχικά θα δοθούν μόνο αν ο βήχας εμποδίζει τον άρρωστο να κοιμηθεί. Η εισπνοή υδρατμών βοηθά στην απόχρεμψη. Αποθαρρύνουμε το κάπνισμα και συμβουλεύεται η αποφυγή σε έκθεση ερεθιστικών παραγόντων όπως ο καπνός, τα άνθη και τα αρώματα (μπορούν να προκαλέσουν βρογχόσπασμο και αυξημένη παραγωγή βλέννας).

Βιβλιογραφία
1. ΟΕΔΒ (1999) Νοσηλευτική Θεωρία-Εργαστήριο, Λοιμώξεις του Αναπνευστικού Συστήματος-Νοσηλευτική φροντίδα, «Οξεία Τραχειοτραχειοβρογχίτιδα» σελ. 187,
2. ΟΕΔΒ (1999) Πρώτες Βοήθειες, «Λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού» σελ43
3. www.health.in.gr
4. http://www.yourbaby.gr

Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2009

Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2009

deite to

des kai auto

Panepistimio Nosileytikis- Katataktiries exetaseis

Deite perissoteres plirofories stin istoselida tis nosileytikis
http://www.nurs.uoa.gr/
Πληροφορική και Υγεία
αναρτήθηκε από τον χρήστη nurseface09 στις nurseface - Πριν από 1 εβδομάδα
Σε υψηλό επίπεδο κυμαίνεται η διείσδυση τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών (ΤΠΕ) στο χώρο της δημόσιας υγείας, παρουσιάζοντας ωστόσο χαμηλό επίπεδο χρήσης, σύμφωνα με

Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2009

Νοσηλευτική



Απαραίτητο ενδυμα: η λευκή μπλούζα και τα σαμπό
Καλως ηρθατε στη σελίδα της Νοσηλευτικής. Δεχομαστε καθημερινά από Δευτέρα εως Παρασκευή και τα ΣαββατοΚύριακα εκτός. Ευχομαι να απολάυσετε την περιήγησή σας.