Τρίτη, 28 Απριλίου 2009

H εγκυμοσύνη σε μεγάλη ηλικία σε συνδυασμό με τη παχυσαρκία κρύβει κινδύνους




Είναι γνωστό ότι παρά το αυξανόμενο ρυθμό στις εγκυμοσύνες ο οποίος παραμένει παρ αυτά αμετάβλητος από το 1993 σε χώρες της αλλοδαπής το ποσοστό των εγκύων με προβλήματα υγείας όπως αρτηριακή πίεση και ο διαβήτη έχει αυξηθεί. Οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει ότι αυτή η αύξηση οδηγείται από τη παρόρμηση πολλών γυναικών που σε μεγάλη ηλικία και με πολλά επιπλέον κιλά αποφασίζουν να γίνουν μητέρες. Τόσο η παχυσαρκία όσο και η αυξανόμενη ηλικία της μητέρας οδηγεί σε επιπλοκές στο τοκετό σύμφωνα με το Αμερικάνικο κέντρο Ασθένειας και Πρόληψης. Τα άσχημα νέα είναι ότι επιπλοκές όπως αιμορραγία και αυξημένη αρτηριακή πίεση αυξάνονται πάρα την πρόοδο της επιστήμης και του προγεννητικού ελέγχου. Τα στοιχεία δείχνουν ότι ο ρυθμός σύλληψης και γέννησης ενός υγιή μωρού είναι σταθερός στο 28.6% ενώ η ύπαρξη δυσμενών παραγόντων που επηρεάζουν την γέννα έχουν αυξηθεί κατά 0.8% σε στοιχειά μεταξύ των ετών από το 2001 έως το 2005 σε σχέση με στοιχεία από το 1993 έως το 1997. Αυξημένη αρτηριακή πίεση, αιμορραγία μετά το τοκετό, διαβήτης, άσθμα και προ εκλαμψία αυξήθηκαν μετά το τοκετό – γεγονός που ανησυχεί ιδιαίτερα τους ερευνητές. Τα ποσοστά της επισιοτομής μειώθηκαν γεγονός που εξηγεί γιατί αυξήθηκαν τα ποσοστά των καισαρικών τομών. Τα ποσοστά έχουν σχέση με την αυξανόμενη ηλικία των γυναικών που μένουν έγκυες και την αλλαγή των πρακτικών των μαιευτήρων που λαμβάνουν αποφάσεις κρίνοντας την καισαρική σαν τη πιο αποδεκτή λύση σε γυναίκες μεγάλης ηλικίας με προβλήματα υγείας Από την άλλη και οι ίδιοι ασθενείς επιζητούν το προγραμματισμένο τοκετό μέσω μιας καισαρικής τομής παρά την αναμονή μέσω ενός φυσιολογικού τοκετού παραβλέποντας τις τυχόν επιπλοκές που αυτή η απόφαση κρύβει. Περισσότερες πληροφορίες στο U.S. National Women's Health Information Center σχετικά με το childbirth(γέννηση παιδιού) .
Ελεύθερη μετάφραση από άρθρο του Steven Reinberg Δημοσιογράφο του Health Day

Πιστεύετε ότι η εγκυμοσύνη σε μεγάλη ηλικία κρύβει κινδύνους σύμφωνα με το παραπάνω άρθρο. Υπάρχουν και άλλοι κίνδυνοι πέρα από αυτούς που αναφέρει το άρθρο;

Τρίτη, 21 Απριλίου 2009

Αίτια Απώλειας Συνείδησης


Τα αίτια των επεισοδίων απώλειας συνείδησης είναι πολλά και διαφορετικής βαρύτητας. Άλλα αντιμετωπίζονται εύκολα και άλλα απαιτούν ιατρική παρακολούθηση.
Τα αγγειοκινητικά αίτια διακρίνονται στην παρασυμπαθητικοτονία και στην ορθοστατική υπόταση. Η πρώτη κατηγορία αφορά τα λεγόμενα ψυχικά αίτια. Η ξαφνική περιφερική αγγειοδιαστολή από υπερίσχυση του τόνου του παρασυμπαθητικού προκαλεί την λιποθυμία από ψυχολογικά αίτια. Η αρτηριοσκληρυνση από την άλλη οδηγεί τα ηλικιωμένα άτομα σε λιποθυμικό επεισόδιο καθώς ο οργανιμός αργεί να αυξομειώσει την πίεση του αίματος σύμφωνα με τις ανάγκες του.
Τα μεταβολικά αίτια χαρακτηρίζουν την υπογλυκαιμία και την υπεργλυκαιμία που προκαλείται από κακή ρύθμιση του σακχαρώδη διαβήτη. Η υπογλυκαιμία οφείλεται σε χορήγηση αυξημένων δόσεων ινσουλίνης ή δισκίων ή παράλειψη γεύματος ενω η υπεργλυκαιμία οφείλεται σε μη συμμόρφωση του ασθενούς με τη φαρμακευτική αγωγή γεγονός που απορρυθμίζει τα φυσιολογικά επίπεδα γλυκόζης. Τα υπογλυκαιμικά επεισόδια χαρακτηρίζονταΙ από λιποθυμική τάση, εφίδρωση, ταχυπαλμία και σπανιότερα προκαλούν απώλεια συνείδησης ενώ αντίθετα τα υπεργλυκαιμικά επεισόδια μπορει να προκαλέσουν από απλή βυθιότητα εώς κωματώδη κατάσταση. Στη περίπτωση αυτή απαιτείται νοσηλεία και φαρμακευτική αντιμετώπιση.
Στα επεισόδια απώλειας συνείδησης άλλη αιτία συγκαταλέγονται τα αγγειακα εγκεφαλικά επεισόδια. Διακρίνονται στα ισχαιμικά ή στα αιμορραγικά. Στα πρώτα αποφράσσεται μια αρτηρία από θρόμβο ή έμβολο ενώ στα δεύτερα υπάρχει ρήξη αρτηρίας. Τα πρώτα είναι πιο συχνά απο τα δεύτερα. Προδιαθεσικοί παράγοντες είναι η υπέρταση, ο διαβήτης, οι υπερλιπιδαιμίες, το κάπνισμα και το οικογενειακό επιβαρυμένο αναμνηστικό. Συγκεκριμένα για τα εμβολικά επεισόδια υπάρχει θρόμβος ο οποίος έχει ξεκινήσει συνήθως από τις καρδιακές κοιλότητες όπου συνήθως αναπτύσσεται σε περιπτώσεις πλήρους αρρυθμιας. Τα συμπώματα είναι αναλόγως της βλάβης και μπορεί να είναι συνήθως ήπια πχ πόνος στις αρθρώσεις, μούδιασμα στο πρόσωπο ή στα άκρα, διαταραχές στην ομιλία, αστάθεια στη βάδιση αλλά πολύ συχνά εκδηλώνονται με τη τυπική εικόνα της απώλειας συνείδησης και της χαλαρής παράλυσης του ενός ημιμορίου του σώματος (πχ αριστερό χέρι και πόδι). Σκοπός της θεραπείας ειναι η αναστολή της προόδου της νόσου και η προφύλαξη από επόμενες προσβολές: καταπολέμηση της υπερτάσεως και χρησιμοποίηση παραγόντων που μειώνουν το εγκεφαλικό οίδημα όπως μαννιτόλη και άλλα αγγειοδιασταλτικά φάρμακα. Αντιπηκτική αγωγή έχει ένδειξη εκεί όπου υπάρχει πηγή εμβόλων όπως λχ σε μαρμαρυγή των κόλπων.
Στην περίπτωση της επιληψίας διακρίνουμε την ελάσσων και την μείζων μορφή. Και στις δύο μορφές υπαρχει μεγάλη και ξαφνική εκτόνωση της ηλεκτρικής ενέργειας σε κάποια περιοχή του εγκεφάλου η οποία μπορεί να προκαλέσει είτε διαταραχή του επιπέδου συνείδησης είτε εμφάνιση σπασμών είτε και τα δύο μαζί. Οι αιτίες της επιληψίας είναι άγνωστες μόνο κατα το ήμισυ. Χαρακτηριστικά αίτια είναι για τα παιδιά η ανοξία, οι λοιμώξεις και διάφορες μεταβολικές διαταραχές και στους ενήλικους τα τραύματα, ο αλκοολισμός, οι όγκοι και τα ΑΕΕ. Η ελάσσων επιληπτική συνδρομή συμβαίνει συνήθως στα παιδιά και χαρακτηρίζεται από σύντομα επεισόδια αφαίρεσης χωρίς σπασμούς ή λιποθυμία. Το παιδί ξαφνικά προσηλώνει το βλέμμα του σε κάποιο σημείο του χώρου και αφαιρείται για να ανακτήσει επαφή με το περιβάλλον του λίγα δευτερόλεπτα αργότερα. Στη μείζων επιληπτική συνδρομή υπάρχει απώλεια συνείδησης, τονικοκλονικοί σπασμοί (ακούσιοι περιοδικοί ή συνεχείς συσπάσεις των γραμμωτών μυών). Το επεισόδιο διαρκεί 2 έως 5 λεπτα. Επήσις κατά τα διάρκεια των σπασμών αυτών το άτομο μπορεί να εμφανίσει απώλεια ούρων ή κοπράνων, αφρούς από το στόμα, να τραυματίσει τη γλώσσα του από το σπασμό των μυών του προσώπου. Μετά το επεισόδιο όταν ο ασθενής συνέλθει δεν έχει ανάμνηση της κρίσης. Εαν ο άρρωστος εμφανίσει δύο ή περισσότερα επεισόδια σπασμών χωρίς στο μεσοδιάστημα να ανακτήσει επαφή με το περιβάλλον τότε πάσχει από μια σοβαρή επιπλοκή της επιληψίας που λέγεται status epilepticus η οποία απαιτεί επείγουσα θεραπευτική αντιμετώπιση. Η προηγούμενη γίνεται μόνο φαρμακευτικά καθώς το είδος του αντιεπιληπτικού φαρμάκου που θα δοθεί εξαρτάται από το είδος της επιληψίας. Η διάγνωση γίνεται με το ΗΕΓ, το οποίο εμφανίζει χαρακτηριστικά παροξυσμικού τύπου κύματα και την αξονική ή μαγνητική τομογραφία για τη διαπίστωση τυχόν οργανικής βλάβης(πχ όγκοι)
Σαν φαρμακευτικές δηλητηριάσεις χαρακτηρίζουμε τις ουσίες φαρμακευτικές ( πχ υπνωτικά) και μη που ασκούν βλαπτική επίδραση στον εγκέφαλοκαι μπορεί να προκαλέσουν απώλεια συνείδησης. Από τις φαρμακευτικες ουσίες αναφέρουμε τη λήψη μεγάλων δόσεων ψυχοφαρμάκων και τη δηλητηρίαση με μονοξείδιο του άνθρακα και με οινόπνευμα. Η υπερδοσολογία των παραπάνω ουσιών επί του εγκεφάλου αποσυντονίζει τη φυσιολογική δραστηριότητα των διαφόρων τμημάτων του ενώ η γενικευμένη υποξαιμία προκαλείται συνήθως από το μονοξείδιο του άνθρακα το οποίο συνδέεται με την αιμοσφαιρίνη των ερυθρών αιμοσφαίρων διακόσιες φορές πιο εύκολα από το οξυγόνο και έτσι στερεί από τον οργανισμό τον αποκλειστικό φορέα του οξυγόνου. Η δηλητηρίαση μπορει να γίνει μέσα στο σπίτι από εστίες θέρμανσης ή μαγειρέματος που χρησιμοποιούν ξύλο, βενζίνη, κάρβουνο ή φυσικό αέριο.
Οι κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις αποτελούν μια συνεχώς αυξανόμενη αιτία νοσηλείας στα νοσοκομεία. Ο μηχανισμός των εγκεφαλικών κακώσεων συνίσταται στο τραυματισμό του εγκεφάλου στην εσωτερική επιφάνεια του κρανίου προκαλώντας οίδημα το οποιο ασκεί πίεση στα διάφορα τμήματα του εγκεφάλου που αυξάνει με τη σειρά του την ενδοκράνια πίεση μεταβάλλοντας τη φυσιολογική εγκεφαλική λειτουργία, μειώνοντας την αιμάτωση και οδηγώντας πολλές φορές και σε συμπίεση του εγκεφαλικού στελέχους προκαλώντας διαταραχές στο ρυθμό της αναπνοής και της καρδιακής λειτουργίας. Υπάρχουν τρεις κατηγορίες εγκεφαλικών βλαβών: Α)Τη διάσειση όπου υπάρχει προσωρινή διαταραχή της εγκεφαλικής λειτουργίας χωρίς μόνιμες βλάβες (ήπια, μέτρια και βαριά με απώλεια συνείδησης) Β)την εγκεφαλική θλάση και Γ) το εγκεφαλικό αιμάτωμα ( από ρήξη αγγείου)
Τα καρδιογενή αίτια προκαλούν απώλεια συνείδησης όταν η ποσότητα αίματος που εξωθείται από την καρδιά προς τον εγκέφαλο είναι ανεπαρκής. Τα κύρια καρδιογενή αίτια είναι: οι αρρυθμίες που προκαλούν βραδυκαρδία ή ταχυκαρδία, η στένωση της αορτικής βαλβίδας και το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Η απωλεια συνείδησης συμβαίνει ανα πάσα στιγμή όταν ο ασθενής είναι ξαπλωμένος ή καθιστός και ο ασθενής χάνει τις αισθήσεις του απότομα. Το επεισόδιο διαρκεί λίγα δευτερόλεπτα και ο ασθενής επανακτά επαφή με το περιβάλλον. Άλλοτε μπορεί να συμβούν διαδοχικά επεισόδια μέσα σε διάστημα ωρών. Σε κάθε περίπτωση ο άρρωστος θα πρέπει να εξετασθεί από καρδιολόγο.
Στα παιδιά η παρουσία υψηλού πυρετού ή καταβολή δυνάμεων πρέπει να προβληματίσει καθως μπορεί να πρόκεται για διαταραχή ή λοίμωξη του κεντρικού νευρικού συστήματος πχ μηνιγγίτιδα και απαιτεί επείγουσα διακομιδή στο νοσοκομείο. Ο ερεθισμός των μηνίγγων εκδηλώνεται με αυχενική δυσκαμψία (όταν κάμπτεται το κεφάλι του αρρώστου το σαγόνι δεν αγγίζει το στέρνο).

Βιβλιογραφία
1. Μάκος Κ, Μπάρλας Κ, Χείλαρης Σ, (1999) Πρώτες Βοήθειες. Α’ Τάξη 1ου κύκλου ΤΕΕ ΟΕΔΒ. Αθήνα σ195.
2. Φερτάκης Α. (1996) Εσωτερική Παθολογία. 3ο έτος Πανεπιστήμιο Νοσηλευτικής. Αθήνα σ347

Αν συναντούσατε ένα άνθρωπο λιπόθυμο στο πεζοδρόμιο θα μπορούσατε να τον βοηθήσετε αναγνωρίζοντας κάποιο αίτιο απώλειας συνείδησης;

Σάββατο, 11 Απριλίου 2009

Το αλάτι στη διατροφή μας

Πολλοί απο εμάς καταναλώνουμε αλάτι στη διατροφή μας, καθημερινώς και ανελιππώς. Πόσοι από εμάς γνωρίζουμε όμως τι συνέπειες έχει η υπερβολική καταναλωση αλατιού; Η φυσιολογική ποσότητα είναι μικρότερη από μια κουταλιά του γλυκού ημερησίως και πολλοί από εμάς το ξεπερνάμε το παραπάνω όριο. Μια διατροφή πλούσια σε κάλιο και ασβέστιο και χαμηλή σε νάτριο μπορεί να προφυλάξει από καρδιαγγειακά προβλήματα. Κάποιοι τρόποι περιορισμού του φαγητού σε αλάτι είναι να ζητάμε να μας προετοιμάζουν φαγητό χωρίς έξτρα αλάτι, να διαβάζουμε τα συστατικά των τροφών που αγοράζουμε (πχ κατεψυγμένες πίτσες, κονσέρβες και ντρεσιγκ σε σαλάτες και φαγητά) και το πιο απλό απο τα παραπάνω είναι να δοκιμάζουμε το φαγητό πριν το καταναλώσουμε – πολλές φορές το φαγητό είναι αλμυρό χωρίς τη προσθήκη έξτρα αλατιού. Αλλες λύσεις είναι να επιλέγουμε κοτόπουλο, γαλοπούλα και ψάρι αντί για κόκκινο κρέας που φυσιολογικά η περιεκτικότητα σε νάτριο είναι αυξημένη στα παραπάνω κρεάτα Αλλές τροφές που μπορούμε να επιλέξουμε είναι τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά, τα αυγά, το γιαουρτι, τα καρύδια, το γάλα το ρύζι και τα μακαρόνια. Επιλέξτε μπαχαρικά όπως σκόρδο ή λεμόνι ή λάιμ για να δώσετε μια έξτρα γεύση στα φαγητά σας και στις σαλάτες σας αντί για απλό αλάτι. Επήσις αν επιλέγετε κονσέρβες μπορείτε να ξεπλύνετε τα περιεχόμενα τους από το έξτρα αλάτι της συσκευασίας πχ μανιτάρια, καλαμπόκι κτλ. Αυξήστε τη κατανάλωση σε τροφές πλουσιες σε κάλιο όπως μπανάνες, πατάτες, ντομάτες. Οι παραπανω συμβουλές μπορούν να είναι χρήσιμες σε οποιονδηποτε θέλει να περιορίσει το αλάτι στη διατροφή του. Φυσικά η παντελής έλλειψη αλατιού μπορεί να προκαλέσει διαταραχές όπως κούραση, υπνηλία, ναυτία, πονοκέφαλο και σοκ. Παρολα αυτά η προηγούμενη κατάσταση είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί από οποιονδηποτε άλλον πέρα απο αθλητές που ιδρώνουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα και από άτομα που χρησιμοποιούν κατα κόρον διουρητικά και υπακτικά. Ακόμα και η πολύ εξαντλητική άσκηση δεν μπορεί να προκαλέσει μεγάλη απώλεια αλατιού καθώς η έλλειψη ηλεκτρολυτών αντικαθίσταται σχετικά εύκολα με το επόμενο γεύμα.

Συμφωνείτε με το παραπάνω άρθρο;

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2009

Λαπαροσκοπική αφαίρεση χολής

video
Αφού παρακολουθήσατε το παραπάνω βίντεο μπορείτε να μου απαντήσετε αν γνωρίζατε ότι η χολή αφαιρείται εξολοκλήρου ή τμηματικά στη λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή;